คำนำ

โรคความดันโลหิตสูงเป็นภาวะที่พบได้บ่อยที่สุดในเวชปฏิบัติ โดยมีความชุกเพิ่มขึ้นตามอายุที่มากขึ้น ภาวะนี้ต้องได้รับความใส่ใจเป็นพิเศษ เนื่องจากเป็นสาเหตุหลักของภาวะแทรกซ้อนทาง หัวใจ หลอดเลือด และไต อย่างไรก็ตาม โรคนี้มักถูกละเลยเพราะส่วนใหญ่ไม่แสดงอาการทางคลินิก ที่ชัดเจน ด้วยเหตุนี้ จึงมีการรณรงค์ให้ประชาชนไทย โดยเฉพาะผู้ที่มีอายุ 30 ปีขึ้นไป เข้ารับการตรวจวัดความดันโลหิตอย่างสม่ำเสมอ บุคลากรทางการแพทย์จึงควรศึกษาและติดตามแนวทางการ รักษาโรคดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง เพื่อนำองค์ความรู้ใหม่ ๆ มาใช้ในการดูแลผู้ป่วยอย่างมีประสิทธิภาพ ปัจจุบันการใช้เครื่องวัดความดันโลหิตชนิดอัตโนมัติสำหรับใช้ที่บ้านได้รับความนิยมมากขึ้น ผู้ป่วยและญาติควรได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับวิธีการวัดความดันโลหิตที่ถูกต้องและน่าเชื่อถือ เพื่อให้แพทย์สามารถนำข้อมูลมาใช้ประกอบการรักษาได้อย่างแม่นยำ นอกจากนี้ บุคลากรทางการแพทย์ควรเน้นย้ำเรื่องการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมแก่ผู้ป่วยอย่างสม่ำเสมอ
ในกรณีที่จำเป็นต้องเริ่มการรักษาด้วยยาลดความดันโลหิต แพทย์ควรพิจารณาเลือกใช้ยาให้เหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละราย พร้อมทั้งให้คำแนะนำเกี่ยวกับความสำคัญของการรับประทานยาอย่างต่อเนื่อง นอกเหนือจากการใช้ยา ปัจจุบันยังมีวิธีการรักษาใหม่ ๆ เช่น การจี้เส้นประสาทอัตโนมัติที่ควบคุมการทำงานของไตด้วยไฟฟ้า ซึ่งเป็นทางเลือกสำหรับผู้ป่วยที่ดื้อต่อการรักษาด้วยยา

ท้ายที่สุด ขอแสดงความขอบคุณต่อคณะผู้จัดทำ “แนวทางการรักษาโรคความดันโลหิต สูงในเวชปฏิบัติทั่วไป พ.ศ. 2567” ที่ได้รวบรวมและเรียบเรียงข้อมูลอันมีค่านี้จนสำเร็จเป็นรูปเล่ม ซึ่งจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อแพทย์และบุคลากรทางการแพทย์ในการดูแลรักษาผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงให้ได้รับประโยชน์สูงสุดต่อไป

ศาสตราจารย์ เกียรติคุณนายแพทย์พีระ บูรณะกิจเจริญ ที่ปรึกษาสมาคมความดันโลหิตสูงแห่งประเทศไทย

9 กรกฎาคม 2567